ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ 2016

Μέσα σε εορταστικό κλίμα πραγματοποιήθηκε το έθιμο της κοπής της πρω-
χρονιάτικης βασιλόπιτας του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου στο
κέντρο "Καλύβα" στις Λίμνες για το έτος 2016.Την εκδήλωση μας, η πρώτη
μετά και την επίσημη ίδρυση του συλλόγου, τίμησαν με την παρουσία τους
πολλοί πεζοπόροι-ορειβάτες, μέλη αλλά και φίλοι του συλλόγου μας, που
είχαν την ευκαιρία έτσι,να ανταλλάξουν ευχές για μια καλή νέα χρονιά με
υγεία και ευτυχία για όλους αλλά και πολλές πολλές όμορφες διαδρομές κά-
θε Κυριακή στα "βουνά και τα λαγκάδια".Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος,
μετά από πολλά χρόνια η κοπή της βασιλόπιτας έγινε σε κέντρο και όχι σε
κάποια κορυφή όπως συνηθίζαμε, όμως δόθηκε έτσι η ευκαιρία να παρεβρε-
θούν και όσοι δεν μπορούν να μας ακολουθήσουν στις πεζοπορικές μας δια-
δρομές.Τυχερός της κοπής και νικητής του φλουριού στάθηκε ο Μιχάλης
Πάγκαλος που κέρδισε ένα ορειβατικό σακίδιο ενώ δώρα κέρδισαν ακόμα,
μία εικόνα-αγιογραφία (προσφορά του μέλους μας ΜΑΡΙΑΣ ΣΟΥΛΑΔΑΚΗ),
μια ημερήσια εκδρομή στην Σαντορίνη και μια ημερήσια εκδρομή στην Σα-
μαριά (προσφορά του ΜΑΝΩΛΗ ΠΕΔΙΑΔΙΤΗ του γραφείου ALMA TOURS),
και ένα ζεύγος μπατόν προσφορά του συλλόγου μας.

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΣΤΑ ΞΕΡΑ ΞΥΛΑ-ΦΡΑΘΙΑ-ΑΓ.ΑΝΤΩΝΙΟ & ΜΟΝΑΣΤ.ΑΓ.ΤΡΙΑΔΑΣ

Στο πανέμορφο σκηνικό της χειμωνιάτικης φύσης, που όμως εξακολουθεί να διατηρεί
ανοιξιάτικη διάθεση σε σχέση με καιρό, περπάτησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου
Νικολάου την Κυριακή 10-1-2016.Η διαδρομή μας ήταν στην θρησκευτική περιοχή
του Πάνω Μεραμπέλλου όπου απολαύσαμε εικόνες γεμάτες αντιθέσεις:ερειπωμένα
μοναστήρια της ενετικής περιόδου που έχουν μετατραπεί σε στάνη(!), βουκολικές
εικόνες με τα πρόβατα να περιμένουν υπομονετικά στην ουρά για το άρμεγμα (σαν
τους ΄Ελληνες που υπομένουν την εφαρμογή των μνημονίων), πετρόκτιστα μισο-
γκρεμισμένα σπίτια με διπλές καμάρες που ακόμη αντέχουν στη φθορά του χρόνου,
ξυλόφουρνους (μέτρησα σχεδόν 10) που διατηρούν ακόμη την εμπασιά με τα πελέ-
κια, απ΄ όπου με τα μακριά φουρνόξυλα έσπρωχναν μέσα τα ψωμιά για ψήσιμο, χω-
ριά με 5 μόνιμους κατοίκους (και αυτοί τσακωμένοι μεταξύ τους, σαν γνήσιοι νεοέλ-
ληνες), με τις γνώριμες εικόνες εγκατάλειψης με την κρυφή ανεξήγητη γοητεία,αγρι-
εμένα σκυλιά να μας υποδέχονται με άγρια γαβγίσματα, σημάδι μάλλον αμηχανίας
και όχι επιθετικότητας στην ασυνήθιστα πολυάριθμη ανθρώπινη παρουσία και φυ-
σικά ο καθιερωμένος επίλογος κάθε πεζοπορίας με νοστιμιές σε παραδοσιακή ταβέ-
ρνα της περιοχής.(κειμ.-φωτ.ΕΛΕΝΗ ΛΑΜΠΡΟΥ - ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΛΩΝΤΖΑΣ &
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ)