ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΠΑΠΟΥΡΑ-ΛΑΓΟΥ ΛΑΣΙΘΙ

Κυριακή 17-1-2010 .Η πρόβλεψη καιρού μίλαγε για καταιγίδα...κόντρα όμως στην πρόβλεψη ο πραγματοποίησαμε πεζοπορία στην περιοχή Παπούρα στο Οροπέδιο Λασιθίου

Η πεζοπορία ξεκίνησε από το σημείο των ανεμόμυλλων ερχόμενοι από το Δράσι και μετά από λίγο ακολουθώντας το ανηφορικό μονοπάτι έφτασε στην περιοχή της Παπούρα.
Στην περιοχή από τη μεσομινωϊκή III περίοδο αναπτύχθηκε οικισμός και κατά τους αρχαϊκούς χρόνους (650-530 π.Χ.) εξελίσσεται σε μεγάλη πολιτεία με τους προαστειακούς οικισμούς «Κολόνα», «Ντοναντί», «Καρδαμούτσα», και «Μπαγκάλη». Τα πολυάριθμα αρχαϊκά και γεωμετρικά όστρακα και αγγεία που βρέθηκαν, καθώς και οι διάφοροι συλημένοι θολωτοί τάφοι, μαρτυρούν την ύπαρξη εκτεταμένων οικισμών. Ο Paul -Faure τοποθετεί υποθετικά την αυτόνομη πόλη Έρωνος ή Έραννος στην Παπούρα, που είχε μάλιστα πολλούς ναούς και ιερά.

Ερώνος (ή Ερράνος)το ιερόν του Παπούρα Λασιθίου ;.

Η ύπαρξη της πόλης έγινε γνωστή από τις συνθήκες των κρητικών πόλεων με την Τέω της Ιωνίας, αναφορικώς με την ασυλία του Ιερού του Διονύσου. Μεταξύ των εν λόγω κρητικών πόλεων αναφέρεται και η Έραννος, η οποία κατά την σχετική επιγραφή είχε πολλούς ναούς, εκ των οποίων ο ένας ήταν "το ιερόν του Ασκληπιού". Στην επιγραφή αυτή οι κάτοικοι φέρονται Εράννιοι: "...ο δάμος ο Εραννίων - ταν Εραννίων εύνοιαν - πολίτας Εραννίων και τας των Εραννίων πόλιος", αλλά και Ερώνιοι εκαλούντο επίσης: "...έδοξεν Ερωνίων τοις κόσμοις - α πόλις των Ερωνίων". Η πόλη συγκαταλέγεται σ΄αυτές που συνθηκολόγησαν με το Ευμένη της Περγάμου, σ΄αυτή την επιγραφή οι κάτοικοι λέγονται Ερώνιοι. Από αυτές φαίνεται ότι ήταν σε χρήση και τα δύο εθνικά ονόματα. Αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι ότι από τις συνθήκες αποδεικνύεται η αυτονομία της πόλης, στην οποία αποδίδονται μερικά νομίσματα που έχουν βρεθεί


Από το σημείο εκείνο η πορεία κατηφόρισε μέσα από μια καταπληκτική διαδρομή ανάμεσα από κέδρους μέχρι το χωρίο Λαγού και επιστροφή στο σημείο από όπου ξεκινήσαμε μέσα από πυκνή ομίχλη που εκείνη την ώρα αρχισε να σκεπάζει το οροπέδιο....
Στην επιστροφή έγινε συνάντηση με τα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου Οροπεδίου Λασιθίου 

(πραγματοποιούσαν το κόψιμο της πίτας ) σε ταβέρνα της περιοχής με υπέροχη θέα

δόθηκε ένα εντυπωσικό τέλος στην όμορφη εκδρομή .

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΑΣ

ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΘΡYΠΤΗΣ (ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ-ΘΡYΠΤΗ)

Πεζοπορεία στο δάσος της Θρυπτής πραγματοποίησε ομάδα του ορειβατικού συλλόγου την Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

Τα όρη της Θρυπτής, «τ’ Αόρη», όπως λέγονται από τους κατοίκους της περιοχής, αποτελούν τη φυσική συνέχεια της Δίκτης. Στην περιοχή της Θρυπτής λόγω των πολύ καλών κλιματολογικών συνθηκών η βλάστηση είναι πλούσια με πολλά είδη δέντρων, καθώς και με μεγάλη ποικιλία αρωματικών φυτών. Η διαδρομή αποτελει μέρος του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4, είναι ένα από τα πολλά πανευρωπαϊκά μονοπάτια που έχουν θεσμοθετηθεί από την Ευπωπαϊκή Ένωση πριν από αρκετά χρόνια και διασχίζουν όλες τις χώρες της. Το Ε4 μετά από χιλιάδες
χιλιόμετρα μονοπατιών και μέσα από πολλές χώρες της Ευρώπης
τελειώνει εδώ στο νομό Λασιθίου την μακριά μα υπέροχη πορεία του

Η πεζοπορία ξεκίνησε από το εκκλησάκι της Αγίας Άννας . Το μονοπάτι
που οδηγεί στον οικισμό της Θρυπτής περνά μέσα από ένα μοναδικό
πευκοδάσος με τα γκι να ξεχωρίζουν πάνω στα πανύψηλα δένδρα. Λίγο
πριν τον οικισμό , η ομάδα αλλάξε πορεία και πήρε το μονοπάτι που
οδηγεί προς τον Άγιο Ιωάννη της Ιεράπετρας. Σε κάποιο σημείο της
διαδρομής μετά απο παρακάμψη, βρήκε το άλλο μονοπάτι που έρχεται
από τον Αφέντη Σταυρωμένο (1.476 μέτρα).

Στην περιοχή τους λόγω των αρίστων κλιματολογικών συνθηκών η
βλάστηση είναι πλούσια με πολλά είδη δέντρων, καθώς και με μεγάλη
ποικιλία αρωματικών φυτών. Επίσης, υπάρχει μεγάλη ποικιλία
πτηνών και θηλαστικών.

Η Θρυπτή,είναι ένα μικρό οροπέδιο, αμφιθεατρικό, στα βορειοδυτικά
της οροσειράς που βρίσκεται πίσω από το Κάτω Χωριό . Εκεί
υπάρχουνν «μαγατζέδες», (μικρά σπιτάκια με το πατητήρι τους),
όπου οι ιδιοκτήτες «ξώμεναν» (έξω έμεναν), διανυχτέρευαν δηλαδή,
κατά το μάζεμα των σταφυλιών και την προετοιμασία του μούστου,
μια και η απόσταση ήταν περίπου τρεις ώρες με το γάιδαρο, και το
πηγαινέλα ήταν εντελώς ασύμφορο. Το πευκοδάσος (ένα μεγάλο
τμήμα του κάηκε στην πυρκαγιά -διάβαζε εμπρησμό- του 1987) που
περιέκλειε το οροπέδιο αυτό έκανε το κλίμα υπέροχο για παραθε-
ρισμό,και πολλοί κάτοικοι των γύρω περιοχών(παρόλο που ανήκει
στο Κάτω Χωριό) περνούσαν βδομάδες ολόκληρες τα καλοκαίρια εκεί.

Το 1978 φτιάχτηκε πρώτη φορά δρόμος, χωματόδρομος φυσικά, για να
περνούν αυτοκίνητα, και πριν μερικά χρόνια ασφαλτοστρώθηκε και
έτσι περισσότερος κόσμος πηγαίνει τώρα στα όρη, όμως όλοι τους
σχεδόν επιστρέφουν το ίδιο βράδυ, ή το πολύ να μείνουν το Σαββατο-
κύριακο .Η διευκόλυνση με την κατασκευή του δρόμου, οδήγησε
βέβαια σε ένα οικοδομικό οργασμό. Οι απλοί μαγατζέδες τώρα δίνουν
τη θέση τους σε μικρές βιλίτσες, με όλες σχεδόν τις ανέσεις ενός
αστικού σπιτιού

Τα σταφύλια της Θρυπτής ,είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία
μαύρα (Κοτσιφάλι)και χρησιμοποιούνται για κρασί. Πατιούνται στο
πατητήρι και ο μούστος φυλάγεται, κυρίως σε πιθάρια. Τα στράφυλλα,
τα πατημένα σταφύλια δηλαδή, που έχει βγει ο μούστος, φυλάσσονται
και αυτά, και αργότερα πηγαίνουν για καζάνισμα (απόσταξη) και
βγάζουν ρακή. Εδώ η παραγωγή είναι σχεδόν αποκλειστικά για αυτο-
κατανάλωση. Ελάχιστο κρασί ή ρακή πουλιέται. Εκτός από αμπέλια,
σχεδόν κάθε πεζούλα έχει μηλιές, ,απιδιές (αχλαδίες),κυδωνιές

Η πεζοπορια σταμάτησε προσωρινά στην ταβέρνα της
Θρυπτής, «Το Πρόβαρμα»με ντόπιους και όχι μόνο μεζέδες

και στην συνέχεια κατηφορίζοντας από το μονοπάτι

που περνάει παράλληλα με το ποτάμι που διασχίζει

την χαράδρα και καταλήγει στο φαράγγι του ΧΑ

επιστρέψαμε στο εκκλησάκι της Αγίας Αννας από

όπου ξεκινήσαμε εκείνο το πρωί.

                                                  Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ