ΚΟΡΥΦΗ ΣΤΡΟΒΙΛΙ ΤΗΣ ΔΙΚΤΗΣ

Στα νότιο-δυτικά του Οροπεδίου Λασιθίου πάνω από το Λιμνάκαρο βρίσκεται μια
από τις πολλές κορυφές της Δίκτης με υψόμετρο πάνω από 1500μ. η κορυφή Στρο-
βίλι(1533μ.).Για ανέβει κανείς στην κορυφή μπορεί να ξεκινήσει από το χωριό Άγιος
Γεώργιος του Οροπεδίου και να ακολουθήσει το μονοπάτι που ανεβαίνει στο Λιμνά-
καρο.Από το Λιμνάκρο συνεχίζει είτε στα ίχνη παλαιού μονοπατιού είτε στον αγρο-
τικό δρόμο που ανεβαίνει στο καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Λασιθίου στα 1358μ. Από το
καταφύγιο δεν υπάρχει μονοπάτι για την κορυφή όμως ακολουθώντας την πλαγιά
κυρίως από τα δεξιά της ανεβαίνει εύκολα στην κορυφή με την πυραμοειδή μορφή.
Η κορυφή που βρίσκεται στα 1533μ. προσφέρει εντυπωσιακή θέα στα οροπέδια
Λασιθίου και Λιμνάκαρου, στα νότιοδυτικά του Ηρακλείου με τον Ψηλορείτη και
τα Αστερούσια στο βάθος, ενώ στα ανατολικά εντυπωσιακοί επίσης φαντάζουν οι
"πύργοι" του Σπαθιού με τα "λούκια" ανάμεσα τους, αλλά και τους βραχώδεις σχη-
ματισμοί του βουνού που ενθουσιάζουν τους ορειβάτες από το σημείο εκείνο.

38η ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΤΗΣΗ (ΣΤΡΟΒΙΛΙ ΔΙΚΤΗΣ)

Πραγματοποιήθηκε το διήμερο 8-9 Σεπτέμβρη 2018 με την συμμετοχή όλων των
Ορειβατικών συλλόγων της Κρήτης η 38η Παγκρήτια ορειβατική συνάντηση που
διοργάνωσε ο ΕΟΣ Λασιθίου στο ανακαινισμένο καταφύγιο του Στροβίλι πάνω
από το Λιμνάκαρο στο Οροπέδιο Λασιθίου και που ήταν αφιερωμένη στα ζάλα
των Μινωιτών.
Η πρώτη ημέρα ξεκίνησε με την άφιξη των ορειβατών στο καταφύγιο και το στή-
σιμο των σκηνών τους, και συνεχίστηκε με αγιασμό από τον "πατέρα των ορέων"
παπά Χρύσανθο Πλευράκη .Ακολούθησε το καλωσόρισμα –χαιρετισμός του πρό-
εδρου του ΕΟΣ Λασιθίου.
Στη συνεχεία απεύθυναν χαιρετισμό οι εκπρόσωποι από ΕΟΣ Ηρακλείου – ΕΟΣ
Χανίων ,ΕΟΣ Ρεθύμνου, ΕΟΣ Μοιρών, Ορειβατικό σύλλογο Αγίου Νικολάου,
Ορειβατικό σύλλογο Ιεράπετρας, φυσιολατρικό Ηρακλείου και έγινε η καθιερω-
μένη ανταλλαγή αναμνηστικών και δώρων.
Ακολούθησε η απονομή των βεβαιώσεων αρχηγών αναβάσεων της Ελληνικής
Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης στα μέλη του συλλόγου που παρακολού-
θησαν το 1ο Σεμινάριο αρχηγών συνοδών αναβάσεων που διοργάνωσε ο ΕΟΣ
Λασιθίου το 2018.
Στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι απόλαυσαν παραδοσιακό βραστό με πιλάφι και
ορειβατικό κρητικό γλέντι με το συγκρότημα του Χρύσανθου Μακράκης μέχρι
λίγο πριν τα μεσάνυχτα.

Η 2η ημέρα ξεκίνησε με το πρωινό που περιελάμβανε ζεστό βραστάρι με βότανα
των κρητικών βουνών και ντόπιο τυρί με ψωμί.
Ακολούθησαν οι προγραμματισμένες ορειβατικές διαδρομές. Η πρώτη ανάβαση
διάρκειας 7 ωρών στην κορυφή Σπαθί στα 2148μ όπου συμμετείχαν 79 ορειβάτες
και η δεύτερη ορειβατική διαδρομή σε τμήμα του Ε4 που διασχίζει την Δίκτη
διάρκειας 5 ωρών όπου συμμετείχαν 17 ορειβάτες, ενώ οι υπόλοιποι που δεν
έλαβαν μέρος στις ορειβατικές διαδρομές απήλαυσαν το γαλήνιο περιβάλλον του
καταφυγίου.
Στην επιστροφή τους όλοι οι ορειβάτες απήλαυσαν νόστιμη φασολάδα που συνδυ-
άστηκε άψογα με την κατσιφάρα που είχε σκεπάσει όλη την οροσειρά της Δίκτης!!
Ακολούθησε ο αποχαιρετισμός των ορειβατών που συμμετείχαν όπου και ανανέω-
σαν το ραντεβού τους για την 39η Παγκρήτια ορειβατική συνάντηση το 2019 που
ανέλαβε να διοργανώσει ο ΕΟΣ Μοιρών.

ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΗΣ-ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΤΟ ΛΙΜΝΑΚΑΡΟ

Μια αξέχαστη εμπειρία μοιράστηκαν το πρώτο Σαββατοκύριακο του Νοέμβρη τα
μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου. Το μεσημέρι του Σαββάτου μια
ολιγομελής αλλά ενθουσιώδης ομάδα ξεκίνησε για το οροπέδιο Λασιθίου και συ
νέχισε για το λιγότερο γνωστό αλλά το ίδιο γραφικό οροπέδιο του Λιμνάκαρου.
Στόχος μας το ορειβατικό καταφύγιο στη θέση Στροβίλι σε υψόμετρο 1350μ. όπου
είχαμε προγραμματίσει διανυκτέρευση. (ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΛΕΝΗ ΛΑΜΠΡΟΥ ΦΩΤΟ :
Ε.ΛΑΜΠΡΟΥ-Γ.ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ-Α.ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ)

Το καταφύγιο του Λιμνάκαρου βρίσκεται στον ορεινό όγκο της Δίκτης και είναι το
μοναδικό καταφύγιο στο νομό Λασιθίου. Η συντήρηση και διαχείριση του ανήκει
στον Ε.Ο.Σ. Λασιθίου, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά για την άψογη εξυπηρέ
τηση. Φροντίζει όχι μόνο για την συντήρηση του καταφύγιου, αλλά και για την εξαι
ρετική φιλοξενία των επισκεπτών. Την ομάδα μας περίμενε ο Μανώλης, που φρό
ντισε να μεταφέρει τα απαραίτητα για τη διαμονή μας, με το αγροτικό του αυτοκίνητο
από τον δύσβατο και γεμάτο στροφές ανηφορικό δρόμο.

Αφήσαμε τα αυτοκίνητα μας κοντά στο ξωκλήσι του Αγίου Πνεύματος που βρίσκεται
στο κέντρο του μικρού οροπέδιου και ανηφορήσαμε στην πλαγιά. Μετά από περπά
τημα μιας ώρας περίπου φτάσαμε στο πετρόκτιστο καταφύγιο, φωλιασμένο σε ένα
ίσιωμα στην βουνοπλαγιά με εντυπωσιακή θέα στα χωριά του οροπέδιου μέχρι το
μακρινό νησάκι της Ντίας απέναντι από το Ηράκλειο.
Μέσα μας περίμενε η θαλπωρή από την αναμμένη ξυλόσομπα, ενώ τα φώτα φώ
τιζαν αμυδρά, καθώς το σκοτάδι μόλις άρχιζε να διαδέχεται το φως. Απρόσμενα
ευχάριστη έκπληξη οι ευρύχωροι και λειτουργικοί χώροι με την πλήρως εξοπλι
σμένη κουζίνα και τους άνετους χώρους ύπνου. Φανερά και τα ίχνη από το πέρα
σμα άλλων πεζοπόρων, που με φροντίδα άφησαν για τους επόμενους διάφορα
χρηστικά αντικείμενα (από θερμόμετρο και αλάτι μέχρι ρακί και χριστουγεννιάτικα
στολίδια!).

 

Γρήγορα τακτοποιηθήκαμε και αρχίσαμε να φροντίζουμε για το δείπνο μας. Με
τις σπιτικές νοστιμιές που όλοι φρόντισαν να φέρουν απολαύσαμε ένα ...λουκού
λλειο δείπνο και στην συνέχεια ‘βεγγερίσαμε’ με χαλαρή κουβέντα και αστεία
(όπως παλιά, πριν εισβάλει στη ζωή μας η T.V). Όμως κάθε τόσο πεταγόμασταν
έξω. Όχι μόνο για τσιγάρο, μα για να νιώσουμε να μας τυλίγει το πηχτό αδιαπέ
ραστο σκοτάδι και η παγωνιά της νύχτας, που έκαναν την ζεστή ατμόσφαιρα του
καταφύγιου ακόμη πιο φιλόξενη. Αυτό που μάγεψε όλους μας όμως ήταν το
υπερθέαμα του έναστρου ουρανού με τα αμέτρητα λαμπερά αστέρια, που το
τριγύρω μας σκοτάδι τα έκανε να μοιάζουν πιο φωτεινά και πολυάριθμα.
Νωρίς το πρωί της Κυριακής, ξεκινήσαμε με υπέροχο καιρό (ανοιξιάτικο μάλλον
παρά φθινοπωρινό) για πεζοπορία στις βουνοκορφές της Δίκτης. Αν και ο ήλιος
είχε ανατείλει από ώρα, ξεπρόβαλλε σαν φωτεινό στέμμα πάνω από την πιο
ψηλή κορφή το Σπαθί μόλις ξεκινήσαμε. Ανηφορήσαμε στις άνυδρες, αφιλόξε
νες και άδενδρες πλαγιές ακολουθώντας δυσδιάκριτο κατσικομονοπάτι, σκε
πασμένο με γκρίζες πέτρες, ριζωμένους βράχους και ξερούς αρωματικούς
θάμνους. Οι λείες πέτρες αντανακλούν το δυνατό φως του ήλιου σαν καθρέφτες
και κάνουν τις απότομες πλαγιές να μοιάζουν στρωμένες με πολύτιμα πετράδια.
 Ακολουθήσαμε κοινή διαδρομή μέχρι που συναντήσαμε το ευρωπαϊκό πεζο
πορικό μονοπάτι και στη συνέχεια χωριστήκαμε σε δυό ομάδες.

Η πρώτη έβαλε σαν στόχο την κατάκτηση της κορυφής του Αφέντη Χριστού ή
Ψαρής Μαδάρας, της δεύτερης ψηλότερης κορφής σε υψόμετρο 2.141μ. Μαζί
με τον Κώστα και τον Frank, δύο 82χρονους πεζοπόρους που αποτελούν
παράδειγμα για όλους μας, ακολουθήσαμε την απότομη ανηφορική πορεία
στις σμιλεμένες από το χιόνι και τον αέρα βουνοπλαγιές. Η ομίχλη και η χαμη
λή νέφωση έκανε το τοπίο να μοιάζει αλλόκοσμο και μυστηριακό, η πανορα
μική όμως θέα της κορφής μας αποζημίωσε για την ...κομμένη μας ανάσα.
Στην κορυφή ταπεινό και απέριττο μας περίμενε το μικρό θολωτό ξωκλήσι
της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, ενώ η θέα από ψηλά ξεδιπλώνονταν απε
ριόριστη και πανοραμική. Η κορφή του Ψηλορείτη ξεπρόβαλε περήφανη μέσα
από τα σύννεφα, οι κορφές από τα Λασιθιώτικα βουνά έπαιζαν κρυφτό με την
ομίχλη και στο σύθαμπο μπορούσες να διακρίνεις κάτασπρα χωριά και το
δάσος του Σελάκανου! Ξεκουραστήκαμε προστατευμένοι από την παγωνιά
πίσω από την εκκλησία και συνεχίσαμε κατηφορικά από το Ε4, καλύπτοντας
μια απόσταση 14,3χμ σε διάστημα 7 ωρών περίπου.

ΠΗΓΗ ΑΒΑΡΣΑΜΗ

Η δεύτερη ομάδα ολοκλήρωσε μια κυκλική διαδρομή μήκους περίπου 7χλμ
και διάρκειας 4 ωρών. Από πετρώδες μονοπάτι, που ξετυλίγεται φιδογυριστά,
άλλοτε ανηφορικά και άλλοτε κατηφορικά σε υψόμετρο 1550μ κάτω από τις
επιβλητικές κορφές της Δίκτης, φτάσαμε μέχρι τον χείμαρρο που οδηγεί το
ερό της βροχής προς το οροπέδιο. Ο στεγνός, λόγω της παρατεταμένης ανο
μβρίας χείμαρρος, εντυπωσιάζει με το πλάτος της κοίτης τους, απόδειξη του
μεγάλου όγκου νερού που οδηγεί. Το ίδιο εντυπωσιακές και οι διπλανές πλα
γιές στολισμένες με φουντωτούς σκίνους, που το φθινόπωρο έκανε τα φύλλα
από τα πιο ψηλά κλαδιά να πάρουν ένα σκουροκόκκινο χρώμα, που κάτω
από το λαμπερό φως του ήλιου φαίνεται αφύσικα πορφυρό.
Γεμάτοι όμορφες εικόνες πήραμε το δρόμο της επιστροφής, κάνοντας ήδη
σχέδια για την επόμενη διανυκτέρευση μας στο καταφύγιο...